ریحانه موسوی | شهرآرانیوز؛ مجید بندارمقدم از جمله هنرمندانی است که این روزها با مجموعه «ظهور نور» در کتابخانه قلم حال و هوایی تازه به فضای فرهنگی و هنری شهر بخشیده است. عکسهایی که این هنرمند از حرم مطهر رضوی ثبت کرده است، فرصتی برای رویارویی با نوری است که از دل فرم و رنگ بیرون میزند.
گویی هنرمند رد قدمهای امام رضا (ع) را در نور، تکهای از طاق، آینه و انعکاس گنبد نشان داده است. در ادامه گفت وگوی ما با این هنرمند و صحبتهای دو تن از اهالی فرهنگ و هنر در مراسم افتتاحیه این نمایشگاه پیش روی شماست.
مجید بندارمقدم درباره برگزاری این نمایشگاه گفت: «ظهور نور» شامل بیست قطعه عکس از حرم مطهر رضوی است. هدفم این بود تا نمایشی از حضور امام رضا (ع) را در تصویر داشته باشم. عکاسان خوب، بارها و بارها زیباییهای حرم را ثبت کردهاند، تمام تلاشم این بود تا ارتباطی که بین مخاطب و امام رضا (ع) شکل میگیرد، یک ارتباط احساسی و روحانی را به نمایش بگذارد. ما امام رضا (ع) را به صورت فیزیکی نمیبینیم، اما معتقدم با انرژی مثبت وارد حرم شده و از آنجا خارج میشویم. حضور امام رضا (ع) این انرژی را به زائران انتقال میدهد.
وی با اشاره به اینکه نور تنها ابزاری بود که توانسته است به وسیله آن حضور امام رضا (ع) را در جای جای حرم به نمایش بگذارد و این مجموعه را خلق کند، توضیح داد: بیست سال در تلاش بودم تا زمان مناسبی را برای عکاسی در حرم داشته باشم؛ هیچ وقت پیش نیامد که چند روز فرصت عکاسی به دست آورم. همیشه در حد دو تا سه ساعت به ما زمان میدادند که نمیتوانستم در این مدت کوتاه آنچه که باید را به نمایش بگذارم. این بار برای سه روز عکاسی در حرم به ما مجوز دادند، اما پنج روز در حرم ماندم. من و دیگر دوستان عکاسم پلاک ورود به حرم را داشتیم و در این روزها هیچ کسی مانعی برایم ایجاد نکرد، در حالی که از سایر دوستانم مجوز میخواستند.
بندار مقدم وضعیت عکاسی در مشهد را بسیار خوب دانست و اظهار کرد: هنرمندان فعال هستن، اما به نظرم آنچه که باید به عنوان عکاسی بیاموزند، شکل نمیگیرد. ما «عکاس هنری» و «هنرمند عکاس» داریم؛ به زعم من هنرمندان عکاس در شهر ما کم هستند. عکسهای هنری زیادی گرفته میشود، که صرفا به خاطر جشنوارهها و نمایشگاه هاست. هیچ کسی پیگیر ریشه عکاسی نیست و اگر هستند تعداد آنها محدود است.
در حاشیه برگزاری این نمایشگاه پرویز روحبخش گوینده و پیشکسوت رادیو نیز گفت: کسی که میخواهد عکس خوب تماشا کند باید آن را بشناسد؛ همان طور که خواننده داستان و شعر نیز باید این گونه باشد. شنوندههای رادیو و تلویزیون نیز باید گویندهها را بشناسند.
وی درباره نمایشگاه ظهور نور ابراز کرد: چندین عکاس در حرم مطهر حضور داشتند و عکاسی آنها پنج روز به طول انجامیده است؛ اما محدودیتهای موجود در حرم شامل حال مجید بندار مقدم نشده، تا جایی که به یک باره خود را در نقاره خانه یافته است. این نشانهها برای اهل معرفت بسیار زیباست. او تابلوهایی در ابعاد ۱۶۰ در ۱۱۰ سانتی متر را در معرض دید علاقهمندان قرار داده، که بی نظیر و ماندگار هستند.
جعفر نجفی عکاس پیشکسوت مشهدی نیز در مراسم افتتاح این نمایشگاه گفت: در هنگامهای که شتاب روزها، فرصت نگریستن را از انسان میستاند، هنوز لحظههایی هستند که زمان به احترام نور از حرکت باز میایستد. عکس تنها ثبت یک تصویر نیست؛ تجلی گفت وگوی خاموش نور، زمان و جان انسان است.
وی هر قاب را روایتی دانست که با چشم دیده میشود، اما تنها با دل فهمیده میشود. روایتی که حقیقت را نه در هیاهوی واژه ها، بلکه در سکوت نگاه آشکار میسازد. این عکاس ادامه داد: نمایشگاه پیش رو صرفا گردهمایی عکسها نیست، ضیافتی است از نور و اندیشه، دعوتی است به تأمل و مجالی میباشد برای دیدار با لحظههایی که هرگز تکرار نخواهد شد. اینجا هر عکس پنجرهای است به جهانی که در خاموشی سخن میگوید و در روشنایی معنا میآفریند.
نجفی در پایان بیان کرد: من در زمان گرفتن این عکسها همراه مجید بندار مقدم بودم، چهار روز مجوز عکاسی در حرم داشتیم، در صورتی که مجوزها دو ساعته است. این هنرمند تنها بخش کوچکی از عکسهای خود را به نمایش گذاشته است.